[Ο ΔΡΟΜΟΣ]

Πόσο ἀφιλόξενος κι ἀπόψε πάλι αὐτός ὁ δρόμος,

ὁ δρόμος ὁ ἐρημικός τῆς πρώτης μου κραιπάλης.

Ἒτσι καθώς ἐδιάβαινα, μετά ἀπό τόσα χρόνια

τή γλύκα τρυφερότατης μοῦ ξύπνησεν ἀγκάλης.

Πόσο ἀφιλόξενος κι ἀπόψε πάλι αὐτός ὁ δρόμος,

ὁ δρόμος πού μοῦ δίδαξε πρῶτος τό μυστικό.

Ἒτσι καθώς ἐδιάβαινα, σκυφτός καί πικραμένος,

δεν ξέρω γιατί μοῦ ’κανε τόσο πολύ κακό…