Στο Μετρό (Αθηνά Μυλωνά)

«Επόμενη στάση Κεραμεικός»… σαν μια φωνή που αφηγείται τη διαδρομή μου. Ένας προκαθορισμένος δρόμος. Μπορώ βέβαια να διαλέξω ενδιάμεση στάση να κατέβω αλλά μόνο μέχρι όπου μου έχουν χαράξει τις γραμμές.

Στο Μοναστηράκι για περίπατο, στο Μέγαρο Μουσικής για ψυχαγωγία, στο Σύνταγμα για ψώνια. Υπάρχουν επιλογές. Έχουν γίνει πριν από εμένα από άλλους.

Δεξιά κι αριστερά σκοτάδι. Για να μείνω στο φώς, πρέπει να παραμείνω στο συρμό. Αν κατέβω, πρέπει να κουραστώ πολύ για να πάω αλλού. Και δεν υπάρχει εγγύηση ότι θα φτάσω στην ώρα μου. Δεν ξέρω καν, αν θα φτάσω.
Σκέφτομαι μια μέρα να τολμήσω να προχωρήσω μέχρι Αεροδρόμιο.
Αλλά πάλι, που να πάω; Είναι πιο εύκολη η προκαθορισμένη διαδρομή μου.
Το χαραγμένο μονοπάτι μου.