Τον ξέρω αυτόν τον τόπο,
ξαναπέρασα παιδί με το πουλάρι μου.
Έχουν αλλάξει όλα
κάτω απ΄τον ίδιο ουρανό.

Ξαπλώνω στο ψηλό χορτάρι,
άνοιξη και βροχή, δεν κλαίω.
Ας ξαναπέσουν όλα
στην πράσινη βουβή αγκαλιά.
Γυρίζω μπρούμυτα κι ακούω
το καπάκι τ’ ουρανού που κλείνει.

Σ’ αυτή την κιβωτό
είμαι το είδος δίχως ταίρι.

Μιχάλης Γκανάς

Το έργο εχει τις αναφορές του στο έργο του Μπόρχες, »το βιβλίο των φανταστικών όντων»

ο κινέζικος Φοίνικας.

….όσο για τον φοίνικα, είναι ένα πουλί με εκθαμβωτικά χρώματα, που δεν διαφέρει πολύ από τον φασιανό ή το παγώνι.(….) 

Το αρσενικό, (ο Φένγκ), που είχε τρία πόδια, ζούσε στον ήλιο.

Το θηλυκό ήταν η Χουάνγκ. 

Και τα δυο μαζί αποτελούν το σύμβολο της αιώνιας αγάπης.