Κ.Π. Καβάφη, «Το Πρώτο Σκαλί» Εις τον Θεόκριτο παραπονιούντανμια μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης·«Τώρα δυο χρόνια πέρασαν που γράφωκ’ ένα ειδύλλιο έκαμα μονάχα.Το μόνον άρτιον μου έργον είναι.Aλλοίμονον, είν’ υψηλή το βλέπω,πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα·κι απ’ το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι,ποτέ δεν θ’ ανεβώ ο δυστυχισμένος.»Είπ’ ο Θεόκριτος· «Aυτά τα λόγιαανάρμοστα…

[Το Όνειρο] Διονύσιος Σολωμός Άκου έν’ όνειρο, ψυχή μου,και της ομορφιάς θεά·μου εφαινότουν οπώς ήμουνμετ’ εσένα μία νυχτιά. 5Σ’ ένα ωραίο περιβολάκιπερπατούσαμε μαζί·όλα ελάμπανε τ’ αστέριακαι τα κοίταζες εσύ. Εγώ τσὄλεα: Πέστε, αστέρια,10είν’ κανέν’ από τ’ εσάς,που να λάμπει απόκει απάνουσαν τα μάτια της κυράς; Πέστε αν είδετε ποτέ σαςσ’ άλλη τέτοια ωραία μαλλιά,15τέτοιο χέρι,…

Γιώργος Σεφέρης «Άρνηση» Στο περιγιάλι το κρυφόκι άσπρο σαν περιστέριδιψάσαμε το μεσημέρι·μα το νερό γλυφό. Πάνω στην άμμο την ξανθήγράψαμε τ’ όνομά της·ωραία που φύσηξεν ο μπάτηςκαι σβήστηκε η γραφή. Mε τί καρδιά, με τί πνοή,τι πόθους και τί πάθος,πήραμε τη ζωή μας· λάθος!κι αλλάξαμε ζωή. [πηγή: Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα, φιλ. επιμ. Γ.Π. Σαββίδης, Ίκαρος, Αθήνα…

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιέςυπάρχει μια δίψα υπάρχει μια αγάπηυπάρχει μια έκσταση,όλα σκληρά σαν τα κοχύλιαμπορείς να τα κρατήσεις στην παλάμη σου. Μέσα στις θαλασσινές σπηλιέςμέρες ολόκληρες σε κοίταζα στα μάτιακαι δε σε γνώριζα μήτε με γνώριζες. Γιώργος ΣεφέρηςΑπό τα «Σχέδια για ένα καλοκαίρι»

«Ειρήνη είναι όταν» Νικηφόρος Βρεττάκος Σας χωρίζει ένα αδιόρατο χάσμα απ’ τον κόσμο.Σας διέφυγαν πράγματα. Δεν τα ’χετε όλακαλά λογαριάσει, δεν τα ’χετε δει,ακούσει όσο πρέπει. Γι’ αυτό και σας φαίνεταιτόσο παράξενο, που κλείνω, ανοίγωτο παράθυρο κι άλλο δεν σας λέω:«Ειρήνη!»Ειρήνη, λοιπόν,είναι ό,τι συνέλαβα μες απ’ την έκφρασηκαι μες απ’ την κίνηση της ζωής. Και…

ΙΑ’ Ὤ ναί, ξέρω καλά πώς δέν χρειάζεται καράβι γιά νά ναυαγήσεις, πώς δέν χρειάζεται ὠκεανός γιά νά πνιγεῖς. Ὑπάρχουνε πολλοί πού ναυαγῆσαν μέσα στό κοστούμι τους, μές στή βαθιά τους πολυθρόνα, πολλοί πού γιά πάντα τούς σκέπασε τό πουπουλένιο πάπλωμά τους. Πλῆθος ἀμέτρητο πνίγηκαν μέσα στή σούπα τους, σ’ ἕνα κουπάκι του καφέ, σ’…

«Το φεγγαράκι απόψε» Κώστας Καρυωτάκης Το φεγγαράκι απόψε στο γιαλό θα πέσει, ένα βαρύ μαργαριτάρι. Κι απάνω μου θα παίζει το τρελό τρελό φεγγάρι. Ολο θα σπάει το κύμα ρουμπινί στα πόδια μου σκορπίζοντας αστέρια. Οι παλάμες μου θα  χουνε γενεί δυο περιστέρια Θ ανέβουν — ασημένια δυο πουλιά — με φεγγάρι — δυο κούπες…

«UNDERNEATH THE STARS» Robert Smith Whisper in my ear, a wish«We could drift away so far»Your voiceInside of my headLike thisIt’s infiniteThe hours alone tonightWe could drift away Flying hereLike this with youUnderneath the starsAlignedFor 13 billion yearsThe viewIt’s beautifulAnd ours alone tonightUnderneath the stars

Lady Lazarus BY SYLVIA PLATH I have done it again.    One year in every ten    I manage it—— A sort of walking miracle, my skin    Bright as a Nazi lampshade,    My right foot A paperweight, My face a featureless, fine    Jew linen. Peel off the napkin    O my enemy.    Do I terrify?—— The nose, the eye…

«Υμνώ το σώμα» Τίτος Πατρίκιος Ι. Υμνώ το σώμα που υψώνεται σαν μίσχος σώμα γυναίκας που γοργά ή νωχελικά κινείται που ανθίζει και τον χειμώνα ακόμα που αλλάζει όσα νεκρώνουν κύτταρά του σε ρόδινη φρέσκια σάρκα, που δίνει τις δικές του προσταγές γι’ αέναες επιθυμίες για σμίξιμο και συνταύτιση μ’ ένα άλλο σώμα. Υμνώ και το…